Menu

Pierwsze kroki

Żeby rozpocząć swoją przygodę z brydżem wystarczy znać hierarchię starszeństwa kart do gry. Są różne hierarchie w zależności od tego w jaką grę gramy, ale najbardziej popularna to: as, król, dama, walet, 10-ka, 9-ka i tak aż do najniższej karty 2-ki. Oznacza to, że as bije króla, król damę, itd. A wszyscy biją dwójkę, chyba że… 2-ka jest atutem. Bo przy grze w brydża, podobnie jak w tysiąca, kierki, wista i inne obiera się kolor atutowy. Wyznaczanie koloru atutowego nazywa się licytacją. Licytacja nie koniecznie musi się zakończyć obraniem atutów. Można grać także i w bez atu. Wówczas żaden kolor nie jest uprzywilejowany.

Podczas licytacji można posługiwać się zaledwie piętnastoma słowami. Są to nazwy kolorów: pik ♠, kier ♥, karo ♦, trefl ♣, miano bez atu (BA), siedem liczebników od jeden do siedem, oraz słowa pas, kontra (ktr) i rekontra (rktr). Inne sposoby porozumiewania się podczas licytacji są zabronione.

W licytacji uwzględnia się rangę kolorów i bez atu. Hierarchia jest następująca: bez atu, piki, kiery, kara, trefle. Oznacza to, że kolor rangi wyższej można zalicytować na tym samym poziomie wyrażonym liczebnikiem od 1 do 7, natomiast dla przelicytowania koloru wyższej rangi potrzeba wspiąć się przynajmniej o jeden szczebel wyżej. Przykłady:

Ale przy mniej ekonomicznej kolejności wymienione 5 mian można zgłosić dopiero na poziomie 5-ciu!

 

Rozdanie brydżowe składa się z lew. Lewa to pewna liczba kart zagrana w jednej rundzie przez wszystkich uczestniczących graczy, po jednej karcie od każdego. Ponieważ w grze w brydża uczestniczy 4-ch graczy, lewa brydżowa składa się z czterech kart. Właścicielem lewy staje się ten gracz, który dołożył najstarszą kartę w danej rundzie. W brydża gra się parami, więc właścicielem lewy staje się „strona” (oznaczana jako WE lub NS; oznaczenia pochodzą od 4 stron świata: West, East, North, South), czyli para graczy, z których jeden dołożył najstarszą kartę. Najstarszą kartą może być karta atutowa, czyli karta koloru, który został wybrany jako uprzywilejowany. Atutem jednak można „przebić” najstarsze nawet karty innych kolorów wyłącznie wtedy, kiedy nie posiadamy kart w zagrywanym kolorze, obowiązuje bowiem bezwzględna zasada dokładania do koloru. Przykład:

Kolorem atutowym są kiery. Na wyjściu jest gracz W. Jeśli zagra w pika, to ręka N dokładając damę (jest to tzw. impas) weźmie lewę w tym kolorze i potem może wziąć wszystkie pozostałe jeśli zacznie od asa kier – atutowego. Jeśli W wyjdzie w atuta to ochroni swoją lewę na króla pik, bo lewę w tym kolorze będzie zmuszony zaczynać gracz N, a to pozwala na wzięcie lewy królem pik. I wreszcie jeśli W wyjdzie w karo, to jego partner E przebije asa karo 2-ką kier (atutową) stając się właścicielem lewy. Kolejne jego zagranie w trefla spowoduje przebicie asa od S 3-ką kier. Ręka N może nadbić asem ale ponownie król pik będzie lewą i słaba strona WE weźmie w tej czterokartowej końcówce połowę tych lew, które weźmie nabita wysokimi kartami strona NS. Dlatego brydż jest tak bardzo emocjonujący i warto poznać jego tajniki.